Vandaag zijn we weer naar de verloskundige geweest. Een beetje een emotionele rollercoster aangezien dingen ineens anders liepen dan ik in mijn hoofd had (wellicht een mannelijke verloskundige bij de bevalling met een naam waar ik niet op zit te wachten en moeten bevallen in het ziekenhuis, omdat het huis hier teveel trappen heeft - ik moet dus even resetten en dat is met gierende hormomen in je lijf niet erg makkelijk!).

Gelukkig was alles met de baby goed en dat is het belangrijkste. De buik groeit goed (dat kan iedereen van ruime afstand zien lol), mijn bloeddruk is goed, de uitslag voor de zwangerschapssuiker was goed en de baby had nog steeds een mooie, sterke hartslag waarvan zelfs de verloskundige een lach op haar gezicht kreeg!

Dit weekend heb ik ook een mooie selectie van de foto's van Zuid Afrika bewerkt, dus daar kunnen jullie nu ook van meegenieten. Onderstaand dus een voorproefje en voor alle foto's kunnnen jullie weer kijken in het fotoboek.

            

22 maart 2010
Vandaag hebben we besloten om er een relaxed dagje van te maken. Na een heerlijk ontbijtje (veel te veel) zijn we naar een van de wandelpaden gereden. Tijdens de wandeling zagen we wat aapjes en voor we het wisten kwamen we nog een groep aapjes binnen en zaten we dus middenin twee rivaliserende groepen. Ze vlogen grommend op elkaar af en voor we het wisten waren we omringd door apen. Gelukkig vonden ze ons geen bedreiging (blijkbaar zijn we toch niet zulke aapjes als mensen soms denken ) en kwamen ze niet op ons af. Toen de twee groepen weer uit elkaar waren werd het ook weer rustig en konden we mooie foto’s maken.
Daarna verder gewandeld en heerlijk wat gedronken aan het water. Na even gezeten te hebben zijn we de boardwalk gaan lopen waar we nijlpaarden zagen. Leuk, maar op dit hete tijdstip zat er niet veel actie in! Na een paar foto’s zijn we dus maar verder over het strand naar de zee gelopen waar we lekker even met de voetjes in het water hebben gestaan (badkleding vergeten terwijl er strand is – niet echt slim ).
Toen teruggegaan naar het hotel en heerlijk even aan het zwembad gelegen met een boekje en daarna lekker wat gaan eten in het dorpje (weer garnalen! Lekker, dit lust de baby tenminste wel. Van vis word ik de hele tijd misselijk! Ik denk dat hij/zij op papa gaat lijken: veel vlees en weinig vis (met uitzondering van garnalen) -  )

23 maart 2010
Vandaag hebben we een heerlijke dag gehad. Na in de supermarkt wat broodjes en drinken gekocht te hebben, zijn we naar St. Lucia Wetlands Park gereden. Het was echt een schitterend landschap, maar helaas zonder veel dieren (het heeft weinig geregend de afgelopen jaren, waardoor veel van de wetlands droog zijn komen te staan). Eerst hebben we wat door het park gereden en nijlpaarden, zebra’s en diverse hertensoorten gezien. Daarna zijn we doorgereden naar het strandje in het park en daar hebben we heerlijk gerelaxed. Ik heb vooral lekker met een boekje gelegen (de golven waren zo sterk dat ze mij gewoon omver wierpen) en Michel heeft lekker in de golven gesprongen (proberen te golfsurfen door mee te zwemmen met de golf ) Toen Michel terug kwam uit het water hoorden we ineens een klap. We wisten eerst niet wat het was, maar toen zagen we dat het broodjeszakje open was. Michel dacht dus dat ik er al een op had, en ik dacht dat hij dat had gedaan. Beiden fout: ons broodje was ontvoert door aapjes! We hebben dus maar snel de twee resterende broodjes opgegeten, maar nu onder het toeziend oog van een gehele apenkolonie! Brutale dieven!
Nadat we de middag heerlijk ontspannen hadden reden we weer terug door het park en zijn we weer naar het meertje gegaan waar we ’s morgens de nijlpaarden hadden gezien. Helaas kwamen ze niet het water uit, maar ze waren een stuk actiever dan ’s morgens, dus we hebben mooie foto’s en video kunnen maken!
Daarna zijn we terug naar de B&B gereden, hebben we ons lekker even opgefrist, en zijn we heerlijk gaan eten in het dorpje. Michel had een lekker stuk vlees (niet zo lekker als die ene, maar als die er niet geweest was, was dit de lekkerste geweest – dus toch al een mooie score: het nummer 1 en nummer 2 stukje vlees in 1 vakantie ) en ik heb weer garnalen op (jammie!).

24 maart 2010
Vandaag was het een ontzettend warme dag en eigenlijk hadden we weinig puf om wat te ondernemen. ’s Morgens waren we om toch iets te doen naar een krokodillencentrum hier in St. Lucia geweest. Op zich wel aardig, maar als je al krokodillen in het wild hebt gezien, haalt dit het er natuurlijk absoluut niet bij.
Omdat het zo warm was besloten we daarna maar even aan het zwembad te gaan liggen. Een boekje erbij, af en toe zwemmen en lekker relaxen.
’s Middags zijn we nog met een boot het meer van St. Lucia opgegaan. Het viel een klein beetje tegen (we hadden verwacht meer te zien) maar we hebben wel veel nijlpaarden gezien (waarvan een op de kant), arenden, krokodillen, een haai en ijsvogeltjes.
Daarna zijn we lekker uit eten geweest. Samen hebben we een grote schaal met garnalen genomen (erg lekker!) en natuurlijk een toetje (Michel laat hier in Zuid Afrika geen diner voorbij gaan zonder toetje – zo lekker vindt hij ze. Voor mij zijn ze vaak iets te zoet, maar dan mag hij de andere helft )

We hebben eindelijk een hotelletje met internet. Niet zo snel, maar wel genoeg om even op mijn blogje te posten. Hierbij dus de stukjes uit mijn reisdagboekje, zodat jullie mee kunnen genieten! We hebben het heel erg naar ons zin!

Liefs,

Michel en Marije

12 maart 2010
Vandaag zijn we vroeg in de ochtend aangekomen na een lange vlucht. Nadat we de huurauto hadden opgehaald zijn we direct vertrokken om zo snel mogelijk uit de buurt van Johannesburg te zijn. Makkelijker gezegd dan gedaan. Er zijn redelijk wat wegen, maar na een tijdje zoeken hadden we dan toch de juiste gevonden. Lang leve de wegenkaart!
Aangezien er op het vliegveld geen pinapparaat was, hebben we onderweg even gestopt bij een wegrestaurant / tankstation om te pinnen en gelijk wat te eten. Heerlijk in het zonnetje gezeten, maar al na 3 minuten bleek dat we goed moesten smeren anders zouden we binnen de kortste keren zo rood zijn als kreeftjes.
Daarna via een mooie route (veel groen, niet het Afrika dat je uit de films verwacht) naar ons hotel gereden en daar alleen maar gerelaxed, want we waren zo moe... De middag was dus lekker zwemmen, luieren, van het zonnetje genieten en slapen... en verder heerlijk even helemaal niets...

13 maart 2010
Vandaag zijn we rond kwart over 9 vertrokken om de Panoramaroute te bekijken. Aan deze route lagen verschillende watervallen (een vakantie zonder watervallen is natuurlijk onvoorstelbaar ) en mooie uitzichten. Als eerste kwamen we aan bij de Mac Mac watervallen. Twee hoge watervallen naast elkaar. En ondanks dat we al veel watervallen hebben gezien, moeten we zeggen dat die in Zuid Afrika best mooi zijn! Bij alle bezienswaardigheden langs de route staan verkopers en Michel heeft besloten om maar Nederlands tegen ze te gaan praten, maar ze spreken dus gewoon terug (“Kijk, kan heelmaal uit kaar. Om mee te nemen. Support mij. Kheb oog oogies bij!”)
Daarna vertrokken we naar Pilgrim’s Rest wat een oud verlaten mijnwerkersstadje zou moeten zijn en wat volgens de reisgidsen en de mensen bij de tourist information zeker de moeite waar moest zijn! Ik denk dat wij wat spectaculairs gemist moeten hebben, want toen we daaraan kwamen leek er helemaal niets verlaten! Overal zaten winkeltjes in en het leek ook niet eens echt oud! We zijn dus snel weer vetrokken, maar toen we weer de grote weg op wilden draaien werden we staande gehouden door een agent. Michel was heel langzaam rollend voorbij een stopbord gegaan en had de auto dus niet volledig tot stilstand gebracht. De agent had gelijk (al reden we zo langzaam dat het eigenlijk te verwaarlozen was), dus eigenlijk hadden we een bekeuring kunnen krijgen. Maar om de een of andere reden kregen we die niet, omdat we uit Nederland kwamen en hij toch geen bekeuring kon geven aan mensen die van Zuid Afrika kwamen genieten! Een mooi staaltje van “vraag niet hoe het kan, profiteer ervan!”.
Na de stop zijn we doorgereden naar de Pinnacle (een soort rotspunt in het landschap met ook een waterval erbij), God’s Window (een schitterend uitzicht en nog een stukje origineel regenwoud – jammer dat het bewolkt was), Lisbon Falls (de mooiste waterval  langs de route), Berlin Falls (ook mooi, maar minder als de Lisbon Falls) en de 3 Rondavels (een soort ronde bergpunten genoemd naar de 3 vrouwen van een vroegere chief).
Daarna zijn we doorgereden naar het hotel. Het ziet er mooi luxe opgezet uit en het park is ook erg groot. Het eten was alleen helaas een slecht buffet (eigenlijk waren alleen de toetjes lekker ) en de bedden zo hard dat ik helaas amper geslapen heb (daarom ben ik nu maar vroeg in de ochtend dit stukje aan het typen – ik kon niet meer blijven liggen! Ik ben dus blij dat we hier maar 1 nachtje zijn!)

14 maart 2010
Vanmorgen zijn we naar de Shukudu Lodge gereden waar we voor de lunch aankwamen. Ze hebben daar 4 cheeta’s (bijna tam, ze vallen alleen Michel aan )  en die kon je gewoon aaien. Eigenlijk net 4 grote huiskatten.  Bij de Shukudu Lodge vangen ze gewonde dieren op (en dieren waar in andere gebieden geen plek meer voor is of waar mee gefokt kan worden) om ze vervolgens weer in het reservaat uit te zetten. Bij de lodge hebben we 2 game drives gedaan (1 ’s middags en 1 ’s morgens) gedaan en een wandeling gemaakt met de leeuwen die ze daar hadden. Tijdens de game drives zagen we o.a. leeuwen, olifanten, giraffen, buffels, impala’s, een krokodil, zwijntjes en stekelvarkens. De mensen op de lodge waren erg aardig en het eten goed (alleen veel, ze bleven je voeren ).

15 maart 2010
Na de game drive zijn we doorgereden naar de Tangala Lodge in het Thornybush wildreservaat. Bij aankomst hebben we lekker even gerelaxed in en naast het kleine zwembadje waar vanuit we een prachtig uitzicht hadden over het gebied. ’s Middags hebben we weer een game drive gedaan en die was echt helemaal geweldig! We hebben van heel dichtbij buffels gezien en een neushoorn en impala’s, springbokken, nijlpaarden en giraffen, maar het hoogtepunt was de olifanten. We zijn zo dicht bij de olifanten geweest dat we ze aan hadden kunnen raken als we ons hand uit hadden gestoken en ze waren echt super relaxed. Ze gingen liggen, piramides maken (niet zo hoog als in het circus, maar toch!) en dansen. Je zou bijna niet geloven dat het wilde olifanten waren!! Zo iets maak je nooit meer mee...
De volgende ochtend hebben we nog een game drive gedaan. Toen hebben we helaas niet heel veel dieren gezien, maar wel leeuwen van dichtbij!

16 maart 2010
Vandaag hebben we toch maar besloten om heel stout overdag naar het Krugerpark te gaan en dan maar in de auto te blijven met de ramen dicht (ok, behalve toen we een jachtluipaard zagen, maar dat was ook wel heel bijzonder!) zodat we niet geprikt konden worden door de muggen. In eerste instantie dacht ik dat er niet heel veel aan was, omdat de dieren die we zagen allemaal erg ver weg zaten, maar iets later op de dag kwamen ze allemaal veel dichterbij de weg, waardoor we van dichtbij olifanten, zebra’s, giraffen, impala’s en een jachtluipaard! We hebben de big 5 dus gespot!!
Helaas moesten we een beetje opschieten om op tijd het park weer uit te zijn. Maar het was zeker wel de moeite waard en ik ben blij dat we het toch gezien hebben!
´s Avonds hebben we een hotel gezocht in de buurt van Hazyview (om weg te zijn van de malariamuggen). Best een leuk hotelletje met aardige mensen en een restaurantje. Daar heeft vooral Michel heerlijk gegeten (ik ook, maar Michel kon zich niet herinneren dat hij in het afgelopen jaar zo’n lekker stuk vlees op had!!) en de toetjes in de land lijken ook allemaal speciaal voor Michel gemaakt (zoet, zoeter, zoetst)! Hij is dus in heaven!! Hoewel ik steeds meer een buikje krijg van de baby denk ik dat ook Michel tonnetje rond terug zal komen  Dat wordt tennnissen deze zomer!!!

17 maart 2010
Vandaag zijn we doorgereden richting Swaziland en we kwamen midden in een enorme regenbui terecht. Eigenlijk wilden we nog voor de grens stoppen in een nationaal park, maar dat was zo slecht aangegeven en de weg erheen was een dirt road (zonder te weten hoe lang je die zou moeten volgen!) dat we besloten de grens over te gaan naar Swaziland. Daar aangekomen bleek de weg helaas niet veel beter, maar uiteindelijk zijn we in de stromende regen toch bij een dorpje gekomen waar we een bed en breakfast hebben kunnen vinden. Omdat het zo regende en Swaziland toch minder veilig is dan Zuid Afrika zijn we maar in de kamer gebleven...

18 en 19 maart 2010
Vandaag zijn we naar Milwane Wildlife Sanctuary gegaan. Een erg mooi wildpark in Swaziland. Toen we eraan kwamen zagen we al direct een aantal grote nijlkrokodillen die in het water een zebra aan het verorberen waren. Echt super spectaculair en we hebben dan ook veel foto’s en film gemaakt! Je zag echt hoe de krokodillen het vlees ervan af scheurden, in een deadroll gingen en het dan omhoog gooiden om op te vangen in hun bek! We konden er echt heel dicht bij komen (misschien wel een beetje te dicht als je erover nadenkt, maar het leek alsof ze wel genoeg te eten hadden ).
Daarna zijn we doorgereden naar het restcamp wat er ontzettend gezellig uitzag. Het lag echt midden in de natuur en de hertjes, zebra’s, aapjes (“blue ball monkeys” ) en pumba’s liepen gewoon door het kamp! Eigenlijk hoefde je dus bijna niet op safari om dieren te zien!
Aangezien we de accomodatie nog niet in mochten zijn we eerst lekker een milkshake gaan drinken in het restaurantje (heel leuk gelegen aan een meer met veel vogels (o.a. kingfisher en ibissen) en krokodillen) en daarna een mooie wandeltocht gaan maken van een paar uur. Een schitterende wandeltocht waar je letterlijk tussen de dieren en de natuur in liep.
Toen we terugkwamen bij het kamp konden we gelukkig inchecken in de en suite beehive huts! Een ontzettend leuke traditionele hut (met wel een en suite badkamer – iets minder traditioneel, maar zeker confortabeler ) gemaakt van hout en stro. Voor het eten lekker gedouched en even op het bed gaan liggen, waar ik na de wandeling niet meer vanaf kwam door de pijn in mijn rug! Het was dus net iets te veel van het goede geweest met de baby in mijn buik, maar zeker de moeite waard!
Daarna zijn we gezellig gaan eten in het restaurant (speciaal voor mij werd er vis gemaakt, die ik helaas niet helemaal op kon!) en onder de wol gekropen.

De volgende dag zijn we met de auto door het park gaan rijden en hebben we weer veel dieren gezien (vooral ongevaarlijke, want hier zitten niet echt de grote roofdieren), zoals zebra’s, hertjes en wildbeest. Daarna ben ik heerlijk even gaan relaxen naast het zwembad en is Michel een stuk gaan mountain biken. Hij heeft veel dieren gezien (die allemaal weg stoven zodra hij eraan kwam met zijn fiets, terwijl ze blijven staan als je in de auto rijdt of loopt – erg vreemd dus) en zelfs van dichtbij nijlpaarden (helaas had hij de camera niet bij zich). ’s Avonds hebben we weer wat gedronken in het restaurant en daarna zijn we weer vroeg onder de wol gekropen om morgen fris op te staan voor een flinke autorit!

20 en 21 maart 2010
Vandaag zijn we naar Mkuze gereden. Een flinke rit vanuit Swaziland, vooral omdat ze op veel plaatsen met de weg bezig waren. Toen we aankwamen in het park zagen we al direcht een neushoorn in de modder liggen (helaas zaten er takjes voor waardoor het moeilijk was om een foto te maken), dus dat beloofd veel goeds! We hebben direct ingecheckt en we verbleven in een avontuurlijke safaritent (nou ja tent – het was een tent op palen met een terras en een buitenkeuken, dus niet het primitive kamperen met een iglootje). Daarna rondgereden door het park (vooral veel zebra’s, impala’s en andere herten, giraffen, wildebeest en een aantal pumba’s gezien) en wat gehaald bij de afhaal (geen restaurant en we wisten niet dat we een eigen keukentje zouden hebben , dus we hadden niet veel eten bij ons). Lekker op het terras opgegeten en buiten wat gedronken tot er bidsprinkhanen kwamen en ik het zo griezelig vond dat ik de tent in gerend ben!
De volgende ochtend zijn we nog rond gaan rijden op zoek naar dieren. We hebben weer van heel dichtbij ontzettend veel zebra’s, giraffen, hertjes etc. gezien maar de neushoorns bleven verstopt. Net toen we het op wilden geven zag ik 1 km voor de uitgang gelukkig een neushoorn. Zo indrukwekkend!! Helaas zagen we hem weer tussen de takken, dus de enige scherpe foto is van zijn achterwerk
Daarna zijn we doorgereden naar St. Lucia waar we in een heerlijke Bed & Breakfast zitten. ’s Avonds hebben we lekker gegeten in het dorpje en nog nijlpaarden gezien (uit het water, maar helaas wel van een afstand).

Ik ben inmiddels al weer toe aan een nieuwe vakantie, maar op veler verzoek toch mijn vakantiefoto's van Belize en Guatemala online geplaatst. Onderstaand even een voorproefje en voor het hele album kunnen jullie een kijkje nemen op http://www.marijehofland.nl/fotoboek/belizeguatemala

   
  
   

5 juni

Vandaag werden we om 6 uur bij Los Amigos opgehaald voor de trip naar El Mirador. Van daaruit gingen we naar het kantoortje van de touropertator waar we nog hebben ontbeten (natuurlijk met frijoles - smerige bonenprut!) Uiteindelijk vertrokken we toch pas laat naar Carmelita waar de trail begint. Met z'n vijven (3 Nederlanders, een Ier en een Whalese) moesten we in een auto waar maar 4 mensen inpasten. Michel gelukkig voorin (het langste hehe) en met z'n vieren op de achterbank (Jeanet moest dus bij Gerrie op schoot!).

Na 3 uur rijden kwamen we aan in Carmelita waar we werden ontvangen door Maria met Fanta en sinaasappels. Maria was onze gids. Een lief vrouwtje van 54 met een parapuluutje tegen te zon. Het was dus niet lang voordat ze door ons werd omgedoopt in Maria Poppins! Hier kon ze gelukkig de humor van inzien! Verder was haar assistent Wilmer (we dachten eerst Wilma " /> en was er Gilberto "donkeyboy" voor de paarden en muilezels.

De eerste dag lopen ging echt super! Michel en ik liepen in een snel tempo achter Wilmer aan en 4 1/2 uur en 24 kilometer later waren we in het eerste kamp (waar 5 tot 5,5 uur voor stond!)

Bij het kamp aangekomen werden de tenten opgezet (voor zover je het nog een tent kon noemen, want dat ding storte half in). De tenten hadden flinterdunne matrasjes van een soort isolatiemateriaal (loeiheet, maar alle stenen voelde je erdoor!) die door Gerrie al snel werden omgedoopt in "after eights". Daarna hebben we ons even gewassen in de rivier (met een kopje het water over je hoofd gieten vanaf een gammel steigertje). Zwemmen kon helaas niet, want het was nogal modderig en er werd nogal onduidelijk gedaan over de al dan niet aanwezige krokodillen!

's Avonds hebben we gezellig rum-cola gedronken waarbij ook de guides ineens sociaal werden (tuurlijk pak ook wat, een glas is echt niet nodig! " />. Hierbij kwamen mijn Spaanse lessen zeker van pas, want Alex (de zoon van Maria die guide was in een andere groep) vertelde de mooiste verhalen over El Mirador en andere steden en de geesten van de Maya's die daar leefden en ineens verdwenen (ja, zijn broer was er ook bij - hij had het alleen niet gezien, want hij was nog te klein!)

Daarna zijn we de tent ingekropen en hebben we nog wat geslapen op onze "after eigth" want morgen zou een zware tocht worden.

6 juni

Vandaag zijn we vroeg opgestaan om vroeg te kunnen gaan lopen. Helaas duurde het eeuwen voordat alles geregeld was met het ontbijt en voordat donkeyboy "liever lui dan moe" Gilberto de muilezels en paarden had opgeladen. Uiteindelijk zijn we toch vertrokken.

De toch ging redelijk, maar was wel super zwaar omdat er veel heuvels inzaten (en oude leeggeroofde Mayatombes). 7,75 uur en 36 km later kwamen we aan in El Mirador. Mijn rug deed zo zeer dat ik bijna de grond kuste toen we er waren, maar ik had het wel gelopen! En met mijn voetjes ging het wonderbaarlijk goed!

De eerste tempel die we tegenkwamen heet "templo de los muertos" en ik grapte onderweg nog tegen Michel dat dat was omdat mensen gewoon dood waren als ze er aankwamen. Toen we er eindelijk waren bleek mijn theorie gewoon waarheid en heette de tempel echt zo om die reden

Daar aangekomen klom Maria als een aapje de tempel op en vertelde ze dat ze vroeger op deze tempel altijd op haar familie wachtte om samen verder naar El Mirador te gaan (het kamp was namelijk nog 3 kwartier lopen!). Een van de twee gebouwen konden we ook in om wat tombes te bekijken, maar er zat zo'n grote spin in dat ik het snel voor gezien hield (maar nee, hij deed niets!) en Michel het ook wel had gezien.

Daarna zijn we dus nog 3 kwartier doorgelopen naar het kamp en daar aangekomen wilde Marjolein (onze jongste) per se de zonsondergang zien vanaf El Tigre. Ik had zo'n pijn in mijn rug dat ik het echt niet zag zitten en de rest had het ook wel gezien, dus van ons hoefde het niet zo. Bovendien gaf Maria aan echt super moe te zijn en last te hebben van de hitte. Uiteindelijk was Romeo (een van de bewakers) met Marjolein meegegaan naa El Tigre en heb ik geprobeerd Maria te helpen met het eten (spaghetti op een houdvuur - ik zou alleen de spaghetti erin hoeven te doen, maar ineens was ze weg. Ik dus verder de spaghetti gemaakt, maar tegen de tijd dat iedereen terug was van douchen onder de jungle douche voor 5 quetzales, was het droog en niet meer te eten! Beetje jammer dus!)

Na het eten zijn we snel te tent ingedoken na een vermoeiende dag!

7 juni

Vandaag heeft Romeo ons rondgeleid door El Mirador. In de ochtend gingen we La Danta bekijken. Dit is de hoogste piramide ooit gemaakt (je merkt het alleen niet echt, want het is een heel complex bestaande uit verschillende plateaus, dus als je er een op bent zie je de andere al niet meer - het lijkt dus niet zo hoog als andere piramides als je hem beklimt). Ik was als eerste boven (!) en genoot van het uitzicht. Je kon super ver over de jungle kijken, net als in Calakmul. Ik vroeg aan Romeo waar Calakmul lag, maar we konden het helaas niet zien, omdat het niet helder genoeg was. Maar hij vond het wel super dat we er al 2 keer geweest waren! Hij liet ook zien hoe ver we gelopen hadden de vorige dag en dat was echt bizar. 36 km in de jungle is een ongelooflijke hoeveelheid bomen ver weg!! Gewoon bijna aan de horizon!

In El Mirador zijn ze nog heel erg veel aan het opgraven en overal zie je nog blauwe zeilen van waar de archeologen bezig zijn. Gelukkig (aan de ene kant, aan de andere kant had ik wel graag met hen willen praten) waren de archeologen er niet, waardoor de bewakers ons voor een "propina" best meer wilden laten zien dan ze eigenlijk mochten. Romeo liet ons onder een zeil mooie stuccos zien, die bij een beetje deden denken aan de stuccos in Balamku. Echt super! En in de tempel van de Jaguars zouden nog maskers te zien zijn van een oudere tempel. Helaas zouden we hier niet in kunnen, omdat iemand anders de sleutel had en die persoon er niet was....

Na de lunch en een korte siesta gingen we El Mirador nog verder verkennen (Marjolein had nog geen zin, dus die besloot na 60 km lopen om er te komen om niet mee te gaan!!?). We hebben nog veel piramides beklommen en gebouwen gezien. Ik ben benieuwd hoe het er over 20 jaar uit ziet als bijna alles is opgegraven. Er zijn plannen om op korte termijn een treinverbinding tussen de verschillende Mayasteden, waaronder El Mirador, te maken, dus als we over 15 tot 20 jaar terug gaan kunnen we lekker met het treintje!

Voor het avondeten "vond" de sleutel van de tempel van de Jaguars Gerrie. Een van de bewakers had hem en voor een "propina" wilde hij ons best naar binnen laten. We mochten alleen niets zeggen tegen Romeo, want die zou het tegen de baas vertellen. Hij praatte te veel! Wij gingen dus toch naar te tempel van de Jaguars waar de bewaker de deur open maakte... Eenmaal binnen moesten we door een aantal gangen naar een trap van een andere, oude, piramide die in tegenovergestelde richting in de piramide zat. Deze trap moesten we opklimmen en toen kwamen we na een stuk kruipen bij het oude masker! Dit was heel erg moeilijk te zien, omdat de nieuwe piramide er bijna direct opgebouwd was, maar je kon nog wel precies de vorm zien en de kleuren (rood, wit en zwart). Het was echt een super avontuur om door de piramide te kruipen en alles te kunnen zien (alle oude trappen die er nog inzaten, handafdrukken van de oude Mayas die de tempel bouwden en de maskers met de kleuren natuurlijk). We voelden ons echt als Indiana Jones!!

Na ons bezoek aan de tempel klommen we om El Tigre om de zonsondergang te zien. Mooi en met een mooi uitzicht over het regenwoud...

8 juni

Vandaag liepen we weer terug naar het eerste kamp. Omdat Gerrie en Jeanet de 6-daagse tour liepen gingen zij nog verder net Maria en Wilmer en kregen wij "donkey boy" mee en een van de bewakers, Filippe om "Tiolippe" zoals Maria hem noemde. Een oud, fragiel, mannetje van in de 70 die een vriend van haar vader was geweest en die we met respect moesten behandelen. "Claro!"

Donkeyboy was echt weer te lui om voor de duvel te dansen, waardoor wij maar hebben geprobeerd zoveel mogenlijk taken van Filippe over te nemen (zeil dragen, eten koken, tent opzetten etc.). Ik snap echt niet dat hij zo weinig deed waardoor eigenlijk alle lasten op de schouders van die oude man viel (een super lieve man die gewoon die 36 km loopt op die leeftijd!) Na het eten ging hij wonderbaarlijk genoeg wel de afwas doen (we wisten niet wat ons overkwam!) en daarna vertelde hij in het Spaans vol trots aan zijn vriend dat hij "chico de barros" werd genoemd... Blijkbaar kon hij toch meer Engels dan hij deed voorkomen en had hij het gewoon verstaan (oops) maar hij had het blijkbaar als compliment opgevat, want hij leek het echt geweldig te vinden en zijn vriend ook!

9 juni

Vandaag de laatste dag lopen. We waren redelijk vroeg vertrokken en volgens Filippe zou het 4 uur lopen worden. Het zou een "eitje" moeten zijn in vergelijking met dag 2 en 4, maar dat was het dus absoluut niet. We hadden veel te weinig water, omdat donkeyboy er met het water vandoor was gegaan, waardoor het lopen echt super zwaar werd. Bovendien leek de tijd echt voorbij te kruipen en was het echt super heet...

Na een paar korte pauzes en 4 uur lopen kwamen we eindelijk aan in Carmelita. Gelukkig was er een klein winkeltje waar we gelijk cola en andere frisdank kochten en een biertje voor Filippe! Cola heeft nog nooit zo goed gesmaakt!!

Ik had lollies voor onderweg meegenomen die ik uitdeelde aan de kinderen van het dorp. Blijkbaar viel daar ook een aapje onder, want ineens gaf een van de ouders een van de lollies aan een aapje die lekker van de lollie begon te smullen.

Na korte tijd gingen Marjolein, Michel, en ik samen met de bestuurder en Filippe (ik had gevraagd om we hem in zijn dorp af konden zetten) richting Flores. We waren een tijdje onderweg toen we ineens een gek geluid hoorden. Bleek de gastank onder de auto vandaag te zijn gevallen!!!! Wij stoppen en met behulp van Filippe en zijn machette (waarmee hij prikkeldraad van hekken af haalde) en allemaal vrienden die voor Filippe stopten werd de auto zodanig gemaakt dat we Flores net gehaald hebben (het had dus zo moeten zijn dat we Filippe bij ons hadden, want zonder hem en zijn vrienden hadden we er nu nog gestaan!)

Daarna hadden we onze spullen opgehaald bij Los Amigos om een kamer met airco te zoeken. We hadden gehoord van een hotelletje dat goed en goedkoop zou zijn. Daar aangekomen was het echt een rothotel, maar we hadden geen zin om verder te kijken. Toch dus maar ingecheckt en wat gaan eten in de buurt...

Het eten was een ramp. Het eten op zich was goed, maar de tent was net weer open en de serveersters wisten absoluut niet waar ze mee bezig waren. Echt niets ging goed!! Eerst was het nog wel grappig, maar later was het echt niet leuk meer...

Wij dus naar het eten terug naar het hotel waar we probeerden te slapen.... Maar de airco deed het niet goed en de kamer bleef echt snikheet. Rond half 11 ben ik dus naar beneden gegaan en een mannetje te halen. Helaas geen airco, want hij kon het nu niet maken (het was inderdaad wel warm, ja!!!) maar wel een extra ventilator en korting.

10 juni

Vandaag zijn we uitgecheckt uit het hotel in heerlijk ingecheckt in een leuk hotel met airco met een balkon met uitzicht op het meer. Dat wordt hopenlijk goed slapen vannacht!

Daarna zijn we kaartjes gaan kopen voor de bus naar Belize morgen en heerlijk gaan zwemmen in het meer. Ik hem nog nooit in zulk heerlijk warm water gezommen (buiten de hot springs dan). Heerlijk.

Nu gaan we zo lekker wat eten!!